Kris Van Boven, Tunnelorganisatie Vlaanderen

getuigenis KrisSinds 2016 staat de Tunnelorganisatie Vlaanderen (TOV) in voor het onderhoud, beheer en investeringen aan alle tunnels op Vlaamse snel- en gewestwegen. Een nieuwe structuur binnen Wegen en Verkeer Antwerpen die alle expertise over tunnels en tunnelbeheer bundelt - en dat voor héél Vlaanderen. “En daarmee kwam een einde aan de versnipperde kennis over tunnels binnen AWV.” Aan het woord is hoofd van TOV Kris Van Boven. Samen met hem dalen we af in de tunnels op onze wegen en leren we meer over de Tunnelorganisatie Vlaanderen.

Dé uitdaging moet zijn om tegen 2020 alle TERN-tunnels conform te hebben aan de Europese richtlijnen.

Kris: “Vroeger botste we al te vaak op situaties waarbij dat iemand - met de beste bedoelingen - pakweg een nieuwe camera installeerde, maar dat de plaatsing van die camera helemaal in de weg zat voor de nieuwe ventilatie die een paar weken later er zou komen. Iedereen vertrok vanuit zijn expertise. Je hébt dus gewoon die overkoepelende opvolging nodig die wij vanuit de TOV vandaag bieden.”

 

En hoe verander je die werkwijze dan? Dat was beginnen met heel veel analysewerk in 2016?

Kris: “Nee, we hebben onmiddellijk een doorstart willen nemen. We moesten ook echt vooruit: sinds 2004 gelden veel strengere, Europese regels rond tunnelveiligheid. En al onze grote tunnels - die binnen het Europese TERN-netwerk - moeten daar aan voldoen. We zijn meteen risicogestuurd beginnen werken: wat zijn de grootste risico’s per tunnel - want elke tunnel is anders - en wat moeten we eerst aanpakken? En zo zijn we vandaag elke tunnel aan het aanpakken.”

Zijn er zorgenkindjes onder de tunnels? Is er één waar je meer mee bezig bent dan de andere?

Kris: “Elke tunnel heeft zijn zorgen.Toegegeven, de Kennedytunnel is veruit onze drukste tunnel. Dagelijks passeren er meer dan 70.000 voertuigen per rijrichting. En dus daarom ben je met die tunnel wel méér bezig.”

Dus het is gewoon zaak om genoeg ventilatie, camera’s en waterleidingen te bestellen?

Kris: “Zo simpel is het niet. Bij elke ingreep komt zoveel studiewerk kijken. Welke type ventilatie kies je: langsventilatie of dwarsventilatie? Waar hang je die om optimaal te functioneren? Het gaat ook niet alleen om de tunnel zelf, maar ook over hoe we elektricteit binnen krijgen - of hoe hulpdiensten er snel ter plaatse geraken bij calamiteiten. Het antwoord is alleszins anders voor elke tunnel. Voor sommige kwestie - zoals leidingen voor brandweer - moeten we ook eerst in gesprek gaan met de hulpdiensten. Dus er komt heus wel meer bij kijken dan louter een bestek in de markt zetten.”

Bij het beheer van tunnels komt dus heel wat kijken.

Kris: “Het zijn soms écht wel verregaande discussies. Willen we bijvoorbeeld nog investeren in brandhaspels in onze tunnels? Dat zijn brandslangen die je in de tunnels hangt voor de weggebruikers - want voor de brandweer zijn ze dan niet krachtig genoeg. Willen we dus nog dat weggebruikers proberen het vuur te bestrijden - of willen we dat ze meteen al het mogelijke doen om zo snel mogelijk uit een brandende tunnel te vluchten? Achter beide keuzes schuilt een verschillende filosofie.”

Zijn er nog nieuwe tunnels in het vooruitzicht?

Kris: “We beheren in 2018 20 tunnels - en nog 4 in overdracht en nog eens 4 in studiefase, het merendeel in en rond Antwerpen. Maar evengoed hebben we tunnels in Brugge aan de A11 of in in Noord-Zuidkempen in de Antwerpse Kempen. Dus er is wel een breed spectrum. Momenteel volgen we al mee de werken op aan de Tangent in Mechelen en in Kortrijk. Zo kunnen we waken over het niveau van tunnels in stedelijke omgevingen. En uiteraard volgen we ook de plannen voor de overkapping van de Ring van Antwerpen én Oosterweel mee op.”

Conclusie: tunnels zijn écht wel iets anders dan een klassieke weg?

Kris: “Absoluut. In een tunnel kan je niet zomaar iets uittekenen of bouwen, zonder rekening te houden met de tunnelveiligheid. Ook tijdens de werkzaamheden. Iets zo banaal bij andere werken als het uitschakelen van de elektriciteit, heeft voor ons zo’n ongelooflijke impact, dat we dat eerst zeer goed moeten bekijken. Ik begrijp absoluut dat dat voor collega’s buiten TOV als vervelend kan overkomen, maar wij doen het altijd maar met één bedoeling: ten allen tijde waken over de tunnelveiligheid. Elke tunnel staat vol technieken en installaties. Het is onze rol om te zorgen dat die op elkaar zijn afgestemd en elkaar versterken. Bovendien moet je mensen hebben die alles kunnen bedienen én die alle afspraken met de hulpdiensten kennen. Elke dag opnieuw steken we daarvoor onze nek uit, zodat ons patrimonium morgen veiliger wordt dan het gisteren was.”